Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ
Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβη πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, που ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης. Κάποια μέρα ένας άπληστος άρχοντας της περιοχής, ζήτησε όλους τους θησαυρούς της Καισαρείας, αλλιώς θα επετίθετο στην πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει. Ο Μέγας Βασίλειος όλη τη νύχτα προσευχόταν στον Θεό να σώσει την πόλη. Όταν ξημέρωσε ο άρχοντας περικύκλωσε με το στρατό του την Καισαρεία και ζήτησε να δει το Δεσπότη,
που προσευχόταν στον ναό.
Ο άρχοντας ζήτησε από τον δεσπότη όλο το χρυσάφι της πόλης κι ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε! Ο Μέγας Βασίλειος του απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε αξιόλογο να του δώσουν, επειδή ήταν φτωχοί. Ο άρχοντας ακούγοντας τα λόγια του, θύμωσε κι άρχισε ν’ απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει ή μπορεί και να τον σκοτώσει. Οι χριστιανοί της Καισαρείας αγαπούσαν πολύ τον Δεσπότη τους, μάζεψαν ότι χρυσαφικά είχαν στα σπίτια τους και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντάς τα στον σκληρό άρχοντα να σωθούν.
Ο άρχοντας οργισμένος, διέταξε τον στρατό του να επιτεθεί στην πόλη. Ο Δεσπότης Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη, προσευχήθηκε και μετά έδωσε στον άρχοντα τα χρυσαφικά που είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Την στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι, μόλις ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα!
Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη κι έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό
άρχοντα και τον στρατό του. Σε λίγη ώρα ο κακός άρχοντας και ο στρατός του, αφανίστηκαν! Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και οι στρατιώτες του οι άγγελοι. Έτσι σώθηκε η Καισαρεία.
Ο δεσπότης της Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση, γιατί έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης κι η μοιρασιά να είναι δίκαιη! Να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο! Προσευχήθηκε λοιπόν στον Θεό κι εκείνος τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους
βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν ετοιμάστηκαν τα ψωμάκια τα μοίρασε σαν ευλογία
στους κατοίκους Καισαρείας. Όλοι παραξενεύτηκαν κι η
έκπληξή τους έγινε μεγαλύτερη, όταν μέσα στο ψωμάκι που έκοβε η κάθε οικογένεια, έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της.
Ήταν η βασιλόπιτα ένα ξεχωριστό ψωμάκι, που έδινε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Σε ανάμνηση του θαύματος, από τότε φτιάχνουμε κι εμείς την βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.
